لَوْ كانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ ، اگر آن دين راست بوديد ايشان به آن بر ما پيشى نيافتيد ، وَ إِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ ، و چون راه نمىياوند به آن فَسَيَقُولُونَ هذا إِفْكٌ قَدِيمٌ ( 11 ) ميگويند اينست دروغى كهن . وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى ، و پيش از قرآن نامهء موسى إِماماً وَ رَحْمَةً ، راهى و پيشوايى بود [ و از اللَّه مهربانى ] ، وَ هذا كِتابٌ مُصَدِّقٌ ، و اين قرآن نامه‌ايست ، [ توراة را ] گواه درست دارنده ، لِساناً عَرَبِيًّا ، زبانى تازى ، لِيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ، تا بيم نمايد ستمكاران را ، وَ بُشْرى لِلْمُحْسِنِينَ ( 12 ) ، و بشارتى نيكوكاران را . إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ، ايشان كه گفتند خداوند ما اللَّه است ، ثُمَّ اسْتَقامُوا ، بپائيدند بر آن ، فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 13 ) . بر ايشان بيم نيست و اندوهگن نباشند . أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ ، ايشانند بهشتيان ، خالِدِينَ فِيها جاويد در آن ، جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 14 ) بپاداش آنچه ميكردند . وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ ، وصيت كرديم مردم را به پدر و مادر ، إِحْساناً ، بنيكويى با ايشان ، حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً ، مادر او را بدشوارى و گران بارى برداشت . وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً ، و بدردمندى و دشوارى بنهاد ، وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً و برداشتن او در شكم و شير دادن تا از شير باز كردن سى ماه ، حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ ، تا مردآسا گردد و به سختى خوى و اندام و هنرهاى خويش رسد ، وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً ، و تا بچهل سال رسد ، قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي ، گفت خداوند من فرا دل من ده و فرازبان من و مرا بر آن دار ، أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ ، تا آزادى كنم آن نيكويى را كه با من كردى و نعمت كه بر من نهادى ، وَ عَلى والِدَيَّ ، و بر دو زايندهء من ، وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ ، و تا كردار كنم نيك به پسند تو ، وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي و فرزندان و نژاد من نيكان كن ، إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ ، من بازگشتم با تو وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 15 ) و من از مسلمانانم . أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ ايشان آنند كه فراپذيرند از ايشان أَحْسَنَ ما عَمِلُوا ، نيكوتر آنچه ميكردند ، وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ ، و از بدهاى ايشان